Mediacja przy rozstaniu

Jak się do niej trafia

Skierowanie przez sąd nie oznacza przymusu. Strona może nie wyrazić zgody na mediację i sprawa toczy się dalej normalnym trybem.

• Z własnej inicjatywy, przed złożeniem pozwu, na podstawie umowy o mediację.
• Ze skierowania sądu w toku sprawy. W sprawie o rozwód sąd może skierować strony do mediacji, jeżeli istnieją widoki na utrzymanie małżeństwa.
• Na wniosek stron, także wtedy, gdy chodzi już tylko o warunki rozstania, a nie o pojednanie.

Co można ustalić

• Harmonogram opieki nad dziećmi i zasady kontaktów, w tym święta i wakacje.
• Wysokość alimentów na dzieci i sposób rozliczania wydatków nieregularnych.
• Sposób korzystania ze wspólnego mieszkania i termin wyprowadzki.
• Podział majątku wspólnego oraz spłatę kredytu.
• Zasady komunikacji, na przykład jeden kanał kontaktu i czas na odpowiedź.

Czym mediacja nie jest

Nie jest terapią, nie jest sądem i nie jest doradztwem prawnym. Mediator nie rozstrzyga sporu, nie ocenia racji i nie reprezentuje żadnej ze stron.

Mediacja nie jest też właściwa wtedy, gdy w związku była przemoc. Rozmowa w jednym pokoju z osobą, która krzywdziła, nie jest negocjacją między równymi stronami. W takiej sytuacji powiedz o tym wprost mediatorowi albo sądowi.

Co się dzieje z ugodą

Mediator składa protokół w sądzie. Sąd zatwierdza ugodę, a po zatwierdzeniu ma ona moc ugody sądowej. Ugoda zatwierdzona przez nadanie jej klauzuli wykonalności jest tytułem wykonawczym.

To istotna różnica wobec zwykłego porozumienia spisanego przy kuchennym stole: ugody zatwierdzonej przez sąd nie trzeba dochodzić od nowa w osobnej sprawie.