Odpowiedź na pozew rozwodowy

Co musi się w niej znaleźć

• Oznaczenie sądu, sygnatura akt, dane stron.
• Stanowisko wobec żądania pozwu: czy wnosisz o orzeczenie rozwodu, czy o oddalenie powództwa.
• Stanowisko co do winy: bez orzekania, z winy drugiej strony, z winy obu stron.
• Wnioski dotyczące dzieci: władza rodzicielska, kontakty, wysokość alimentów.
• Wnioski dotyczące mieszkania i ewentualnie alimentów dla ciebie.
• Twierdzenia i dowody na ich poparcie, w tym imiona, nazwiska i adresy świadków.
• Podpis i załączniki, w tym odpis pisma dla drugiej strony.

Stanowisko procesowe, a nie historia małżeństwa

Sąd rozstrzyga o konkretnych żądaniach, więc pismo ma odpowiadać na te żądania punkt po punkcie. Opis dziesięciu lat małżeństwa bez wskazania, co z niego wynika dla żądań, nie ułatwia sprawy.

Praktyczna reguła: przy każdym akapicie sprawdź, do którego żądania się odnosi. Jeśli do żadnego, prawdopodobnie jest tam dlatego, że boli, a nie dlatego, że ma znaczenie dla rozstrzygnięcia.

To samo dotyczy załączników. Sto zrzutów ekranu bez wskazania, co konkretnie wynika z każdego z nich, działa gorzej niż pięć wybranych z krótkim opisem.

Najczęstsze błędy

• Przekroczony termin. To najprostszy sposób, żeby stracić możliwość powołania dowodów.
• Brak odpisu pisma dla drugiej strony, przez co sąd wzywa do uzupełnienia i sprawa stoi.
• Wniosek „o sprawiedliwe rozstrzygnięcie” zamiast konkretnej kwoty alimentów i konkretnego harmonogramu kontaktów.
• Zgoda na rozwód bez orzekania o winie wpisana odruchowo, choć zależy ci na alimentach dla siebie.
• Wnioski dowodowe bez wskazania, na jaką okoliczność każdy z nich ma być przeprowadzony.

Zanim wyślesz

• Sprawdź sygnaturę akt i to, czy odpowiadasz na wszystkie punkty pozwu.
• Policz alimenty od kosztów utrzymania dziecka, pozycja po pozycji, i dołącz to wyliczenie.
• Zrób kopię całości dla siebie i zachowaj potwierdzenie nadania albo złożenia w biurze podawczym.
• Przeczytaj pismo na głos. Zdania napisane w złości słychać od razu i one nie pomagają.